Guide To Progressive Metal p.3

The Absolute Guide To Progressive Metal  (part 3)

 

Rock Radio Station | NOVUS NOTA | ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ | ζωντανό ραδιοφωνο | greek radio live | ροκ

 

17. Saviour Machine - Saviour Machine I - Malineum (1993)

Οι Saviour Machine και οι θρησκευτικές/χριστιανικές/μεταφυσικές ανησυχίες του Eric Clayton ήταν σα να κατέφθασαν από ένα δικό τους παράλληλο μουσικό σύμπαν. Μια περιρρέουσα goth αισθητική, μια ουσιαστική τεχνική κατάρτιση και ένας βαρύτονος άκρως εκφραστικός ερμηνευτής να παραθέτει με έναν σχεδόν ιδιοφυή τρόπο θέματα από την Αποκάλυψη. Η επιβλητικότητα του “Carnival Of Souls”, η παραστατικότητα της αμαρτίας μέσα από το “Legion” και η καθηλωτική μελωδία του “Jesus Christ” είναι μεταξύ των στιγμών που ξεχωρίζουν μέσα από ένα άλμπουμ που δεν υστερεί σε τίποτα. Παρουσίασαν μια νέα προοπτική του progressive metal που μέχρι τότε λίγοι φανταζόντουσαν, αλλά ακόμα λιγότεροι κατάφεραν να αναπαράγουν.

  

 

18. Dream Theater - Awake - Atlantic (1994)

Έχοντες επανεφεύρει τον όρο του “Progressive Metal” με το “Images and Words”, οι Dream Theater προχώρησαν ένα βήμα παραπέρα και αφουγκραζόμενοι το κλίμα της εποχής και την εντυπωσιακή επιρροή των Pantera, κυκλοφορούν το ασύλληπτο “Awake”. Με την ισορροπία των heavy και mellow σημείων στην απόλυτη συμμετρία, κομμάτια σαν το “Mirror” και το “Lie” συνυπάρχουν με το “The Silent Man” και το εξομολογητικό “Space Dye Vest” του Kevin Moore. Παρόλα αυτά, η καλλιτεχνική ρήξη του Moore με το όραμα των Theater, ακόμα και μετά από ένα τέτοιο αριστούργημα, θα θέσει νέα εμπόδια, τα οποία υπερκαλύφθηκαν στην συνέχεια με εξίσου εντυπωσιακό τρόπο.

 

 

19. Queensryche - Promised Land - EMI Music (1994)

Με το προηγούμενο άλμπουμ οι Queensryche φάνηκαν ασταμάτητοι, έτοιμοι να διεκδικήσουν τη θέση τους στο πάνθεον των λίγων – και εν μέρει τα κατάφεραν- με περιοδείες, πωλήσεις, αποθέωση. Ήταν η περίοδος που χτιζόταν ο μύθος και διαμορφωνόταν το δέος που θα συνόδευε τους ‘ryche στο μέλλον. Και μετά από ένα σερί δίσκων που θα θεωρούνταν διαμάντια στον ευρύ metal χώρο (όχι μόνο στο progressive), οι Queensryche αποφασίζουν να κάνουν την στροφή και να βγάλουν ίσως το καλύτερο άλμπουμ τους, και αυτό που έμελλε να είναι το τελευταίο μεγάλο τους άλμπουμ. Με μια σημαντική στροφή προς το πομπώδες prog rock και σταδιακή απομάκρυνση από τις metal ρίζες, οι εμπνεύσεις του DeGarmo (κυρίως) οδηγούν εκ του ασφαλούς τους Queensryche στην απόλυτη δισκογραφική καταξίωση με ένα αριστούργημα που τους χάρισε την υστεροφημία.

 

20. Threshold - Psychedelicatessen - Giant Electric Pea (1994)

Μπορεί η Βρετανία να υπήρξε ο βασικός τροφοδότης του progressive rock στη δεκαετία του ’70, όμως η παρουσία συγκροτημάτων από το νησί στον αντίστοιχο metal χώρο υπήρξε πάντα ισχνή, ως ανύπαρκτη. Η μόνη σταθερή παρουσία ήταν αυτή των Threshold, οι οποίοι κατάφεραν να τραβήξουν την προσοχή των φίλων του prog στα μέσα της δεκαετίας του ’90 με το “Psychedelicatessen”. Το μοναδικό άλμπουμ με τον Glynn Morgan στα φωνητικά ήταν απαιτητικό και περιπετειώδες, αλλά ταυτόχρονα άμεσο και ουσιώδες, με μακροσκελή έπη όπως τα “Sunseeker” και “Into The Light”να ξεχωρίζουν, αλλά και συνθέσεις όπως η φοβερή μπαλάντα “Innocent”. Για πολλούς οι Threshold έπιασαν το peak τους στο “Psychedlicatessen”.

 
 

Hard rock radio | heavy metal radio | rock alternative | blues rock | forum website | αρθρο | istories | synaylies

Classic radio shows | DJ Shows | metal rock | Rock music news | αρθρα για μουσικη | community | μουσικα φορουμ

21. Vauxdvihl - To Dimension Logic - Self Released (1994)

Διαφορετικό και πρωτοποριακό το ντεμπούτο και μοναδικό άλμπουμ των Αυστραλών, ακόμα μια περίπτωση συγκροτήματος που δεν αναγνωρίστηκε όταν δημιουργούσε, παρόλα αυτά το “To Dimension Logic” είναι το απτό παράδειγμα δημιουργικότητας και μεγαλείου του ενός δίσκου. Ένα άλμπουμ που θα μπορούσε να συγκαταλέγεται μεταξύ των πολύ λίγων κορυφαίων, αν και underground επί της ουσίας, συνδυάζει το αρχετυπικό Prog Metal Queensryche με τις μελωδικές τάσεις των Fates Warning, περασμένο από ένα μοναδικά ατμοσφαιρικό φίλτρο που το κάνει ιδιαίτερο, σε συνδυασμό με μια sci-fi, industrial άποψη (ιδίως στα ντραμς). 40 σχεδόν λεπτά γνήσιας prog 90’s αισθητικής, με ενδιαφέροντα ιντερλούδια και πολυποίκιλα κομμάτια που διαδέχονται το ένα το άλλο. Μετά τη μοναδικότητα του “To Dimension Logic” οι Vauxdvihl δεν συνέχισαν στο ίδιο ακριβώς μοτίβο, και εξαφανίστηκαν αφήνοντας το συγκεκριμένο άλμπουμ παρακαταθήκη της μεγάλης των 90’s prog σχολής. 

 

22. Manitou - Entrance - Mind The Gap (1995)

Ίσως η Νορβηγία, ιδίως στα μέσα των 90’s, να ήταν γνωστή για τις black metal ανησυχίες των μουσικών, αλλά αυτό δεν παύει να σημαίνει ότι δεν υπήρχε ανέκαθεν μια ισχυρή prog metal συνομοταξία (ενίοτε και από τα ίδια, τα black metal συγκροτήματα). Το “Entrance” είναι η μοναδική δισκογραφική δουλειά των Manitou και παρόλα αυτά, η ποιότητά του, οι μελωδίες του και η άψογες τεχνικές προδιαγραφές των μελών, το μετατρέπουν σε ένα ακόμα διαχρονικό άλμπουμ, το οποίο αν και δεν ξεφεύγει από τα στενά όρια του underground κύκλου, προσφέρει στον ακροατή μια πλήρη πρόταση παραδοσιακού προοδευτικού ήχου. Με παραπομπές στους Fates Warning βεβαίως, αλλά και στην τεχνική παραφροσύνη των Watchtower, το “Entrance” συστήνει στο κοινό την ιδιαίτερη και εξαιρετική φωνή του Oyvind H?geland (Spiral Architect). 

 
 

23. Mayfair - Die Flucht - Music Is Intelligence (1995)

Με το “Behind” που προηγήθηκε και αποτελεί και αυτό μια εξαιρετική πρώιμη δουλειά των Αυστριακών Mayfair, το συγκρότημα ήδη έψαχνε να φτιάξει έναν ιδιαίτερα προοδευτικό ήχο, βασισμένο στο τεχνικό thrash αφενός και σε πιο alternative μονοπάτια αφετέρου. Το “Die Flucht” που ακολούθησε, ήταν ένα μεγάλο βήμα μπροστά, μακριά από κατ’ ανάγκη ταμπέλες και φόρμες επιρροών και αποτέλεσε ένα αρχετυπικό επίσης άλμπουμ της ευρωπαϊκής underground σκηνής στον προοδευτικό χώρο. Με τη φωνή του Mario να έχει τον ρόλο ενός ακόμα οργάνου, το “Die Flucht” είναι ένα πρωτότυπο, βασισμένο στις εξαιρετικές μελωδίες άλμπουμ. Η αλήθεια είναι ότι οι Mayfair ακούγονται μοναδικοί και το συγκεκριμένο άλμπουμ ξεφεύγει από οριοθετήσεις και στεγανά, προσφέροντας ένα δείγμα μεγαλειώδους prog αντίληψης της εποχής του. Παραγνωρισμένο και υποτιμημένο, το “Die Flucht” είναι ένα αριστούργημα. 

 
 

24. Shadow Gallery - Carved In Stone - Magna Carta (1995)

Η ικανότητα του Carl Cadden-James (μπάσο) να γράφει αυτές τις εξαιρετικές, υπέροχες φωνητικές μελωδίες, του Gary Wehrkamp και του Brendt Allman να εναλλάσσονται στις κιθάρες και να συνθέτουν με ευκολία, τέτοια έπη, και η φωνή του Mike Baker, ορίζουν με ευκολία την συνταγή ενός εκπληκτικού δίσκου στην ολότητά του. Το “Crystalline Dream” θα είναι το σήμα κατατεθέν των Shadow Gallery με την ερωτεύσιμη μελωδιάρα του και το “Ghostship” θα αποτελεί ένα κομμάτι που οριοθετεί και επεξηγεί από μόνο του, τον όρο «prog metal». Οι Shadow Gallery του “Carved In Stone” (και των επόμενων δισκογραφικών βημάτων) βρίσκονται με ευκολία στις κορυφές του είδους, δίπλα στα μεγαθήρια και καταφέρνουν ακόμα και αν απέχουν από το να γίνουν εμπορικά μεγάλοι, να προκαλούν τους εαυτούς τους και τους οπαδούς με μεγαλειώδη άλμπουμ. Πώς θα εξελίσσονταν αν έδιναν συναυλίες, ήδη από την εποχή του “Carved In Stone”; 

 
 

25. Angra - Holy Land - Rising Sun (1996)

Ήταν η εποχή της κυριαρχίας του power metal και κάτι πιτσιρίκια από τη Βραζιλία είχαν κάνει τον κόσμο να παραμιλάει μαζί τους, με ένα ντεμπούτο άλμπουμ που άλλαζε τα δεδομένα στον χώρο. Αλλά, το power metal ήταν περιοριστικό για αυτούς τους μουσικούς, οι οποίοι διατήρησαν κάποια βασικά συστατικά του, τα ανακάτεψαν με παραδοσιακή μουσική της χώρας τους και δημιούργησαν ένα από τα σπουδαιότερα metal άλμπουμ όλων των εποχών. Ναι, το “Holy Land” είναι progressive, τόσο σε νοοτροπία, όσο και παίξιμο και ενορχηστρώσεις. Ναι, ο Andre Matos θα ανήκει πάντα στις μεγαλύτερες φωνές αυτής της μουσικής και οι Loureiro/Bittencourt θα πρέπει να μνημονεύονται ως ένα εκ των σπουδαιότερων κιθαριστικών διδύμων. Το “Holy Land” είναι το κόσμημα σπάνιας ομορφιάς που δεν θα ξαναβγεί ποτέ.

 
 

26. Depressive Age - Electric Scum - GUN (1996)

Με τους Γερμανούς να έχουν ήδη κυκλοφορήσει 3 δίσκους, στα μέσα περίπου της δεκαετίας του ’90 έρχεται το “Electric Scum” να προχωρήσει ακόμα ένα βήμα παραπέρα στις πειραματικές διαθέσεις των Depressive Age. Ανένταχτο επί της ουσίας σε κάποια υποκατηγορία, η προοδευτική διάθεση των κομματιών, ακόμα και σε πιο απλοποιημένη – σχεδόν pop διάθεσης- μορφή, το μετατρέπουν αυτομάτως σε ένα μοναδικό, εξαιρετικό δείγμα της παραγωγής prog δίσκων των ‘90s, οι οποίοι εν καιρώ θα επρόκειτο να πρωταγωνιστήσουν και να επανέλθουν στο προσκήνιο. Με τα ιδιαίτερα φωνητικά και τις άλλοτε επιθετικές και άλλοτε καθαρές κιθαριστικές παρεμβάσεις, οι Depressive Age, έχουν κερδίσει την υστεροφημία τους και αποτελούν ένα από τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά του ήχου. 

 
 

27. Heaven's Cry - Food For Thought Substitute - Hypnotic (1996)

Άλλο ένα άλμπουμ έκπληξη από ένα συγκρότημα, το οποίο σίγουρα κάπου θα ’χετε πετύχει το όνομά του, αλλά όπως και άλλες περιπτώσεις, η ποιότητα υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη της εμβέλειάς τους. Καναδοί και prog metal, είναι πλέον όρος συνυφασμένος με κάτι κατ’ ελάχιστον ποιοτικό και η περίπτωση των Heaven’s Cry δεν παρεκκλίνει από τον κανόνα. Μοναδική ικανότητα στην συνθετική δομή, με περίεργα μέτρα, τρεις κιθάρες και μια πιο prog rock ατμόσφαιρα να συνοδεύει. Τα φωνητικά είναι εντυπωσιακά, με τις φωνές σε πολλές περιπτώσεις να εναλλάσσονται, ενώ οι στίχοι αφορούν περιβαλλοντικές ανησυχίες και κοινωνικά ζητήματα. Το ντεμπούτο των Heaven’s Cry, μελωδικό, τεχνικά αψεγάδιαστο, αρκετά πειραματικό και καλοδουλεμένο είναι ακόμα ένα κρυμμένο μυστικό του 90’ς prog metal. 

 
 

28. Leviathan - Riddles, Questions, Poetry & Outrage - Century Media (1996)

Υπήρχε πάντα μια λεπτή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του αμερικάνικου power metal και του progressive. Αυτή η γραμμή είναι μάλλον ασαφής και πολλές φορές μουσικοί και ακροατές κατατάσσουν συγκροτήματα ή άλμπουμ στη μια ή στην άλλη πλευρά. Οι Leviathan έπαιζαν στο όριο, αλλά η τεχνική και κάποια επιπρόσθετα στοιχεία στη μουσική τους, τους κατατάσσουν στο prog χώρο. Το ντεμπούτο το 1993 δεν κέντρισε το ενδιαφέρον, όμως τα “Riddles, Questions, Poetry & Outrage” και “Scoring The Chapters” που κυκλοφόρησαν το 1996 και 1997 αντίστοιχα παραμένουν ανεξίτηλα δείγματα ποιοτικού αμερικάνικου prog/power της δεκαετίας του ’90. Οποιοδήποτε από τα 2 θα μπορούσε να είναι σε αυτή τη λίστα, με το πρώτο να προκρίνεται περισσότερο λόγω υποκειμενικών, παρά αντικειμενικών κριτηρίων.

 

29. Rough Silk - Circle Of Pain... Or The Secret Lies Of Time Keeping - Massacre (1996)

Ο Fredy Doernberg είναι από τους μεγαλύτερους γυρωλόγους της Γερμανικής metal σκηνής. Ως πληκτράς έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους εγχώριους metal μουσικούς, αν και πάντα η βάση του ήταν οι Rough Silk. Στα μέσα, προς τέλη της δεκαετίας του ’90 που το μελωδικό metal ήταν στα καλύτερά του, κατάφεραν να αποκτήσουν κάποια αναγνωρισιμότητα λόγω δουλειών όπως το “Mephisto” (1997), αλλά κυρίως λόγω του “Circle Of Pain” που βγήκε το 1996. Με τα πλήκτρα σε πρωταγωνιστικό ρόλο και πολλές καλές ιδέες, πρόκειται για ένα πολύ δυνατό συνθετικά άλμπουμ, που θα αποτελεί πάντα ένα από τα όμορφα μυστικά της σκηνής. Η μπάντα συνεχίζει ως σήμερα την πορεία της, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να προσεγγίσει τα επίπεδα του “Circle Of Pain”.

 
 

30. Soul Cages - Moments - Massacre (1996)

Κάποια άλμπουμ είναι προδιαγεγραμμένο ότι θα πρωταγωνιστούν σε τέτοιου είδους αφιερώματα, όταν τα «καλύτερα» καλούνται να προταθούν ως αναπόσπαστα μέρη ενός μουσικού μονοπατιού. Οι ιδιαίτερα αγαπητοί στη χώρα μας, Soul Cages, μετά από ένα εξαιρετικό ομώνυμο ντεμπούτο, κυκλοφορούν το ασύλληπτο “Moments”, το κορυφαίο τους άλμπουμ και αυτομάτως ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του προοδευτικού metal που κυκλοφόρησε στην Ευρώπη. Καταπληκτική μουσική, με μοναδικές μελωδικές στιγμές, φέρνουν σε μέτρο σύγκρισης του Sieges Even ή και τους Queensryche, αλλά πάντα μέσα από ένα κλασικό «τευτονικό» ήχο της γερμανικής prog σχολής. Το “Moments” συνολικά είναι αψεγάδιαστο, εμπνευσμένο και ηχεί μοναδικό

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ : The Absolute Guide To Progressive Metal part 2

ΣΥΝΕΧΕΙΑ : The Absolute Guide To Progressive Metal part 4

 

Πηγή:http://www.rocking.gr

 

Facebook comments