Ψυχεδέλεια: 4 δίσκοι διαμάντια

4 ΔΙΣΚΟΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑΣ

(Συνέχεια από : Το μουσικό κίνημα της ψυχεδέλειας)

Rock Radio Station | NOVUS NOTA | ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ | ζωντανό ραδιοφωνο | greek radio live | ροκ

Ας περάσουμε να δούμε παρέα μερικά από τα Singles και τα LPs που αποτέλεσαν σταθμούς στην ψυχεδελική δισκογραφία. Διάλεξα τέσσερα από τα πιο αγαπημένα μου 45άρια και θα προσπαθήσω μέσα από αυτά να σας δώσω μερικά παραπάνω στοιχεία για το κίνημα της ψυχεδελικής σκηνής των 60΄s.

 

1. "Alone again or" των Love

novus nota psychedelic

Το πιο αγαπημένο 45άρι της μικρής συλλογής μου είναι το «Alone again or» με φλιπ-σάιντ το «Andmoreagain» που κυκλοφόρησαν το 1967 οι Love από το LP «Forever Changes». Oι Love υπήρξαν ένα από τα κορυφαία σχήματα της ψυχεδέλειας στην αμερικανική δυτική ακτή. Δημιουργήθηκαν το 1965 στο Λος Άντζελες και τα μέλη τους ήταν οι Arthur Lee (κιθάρα και φωνητικά), Bryan MacLean (κιθάρα και φωνητικά), John Echols (lead κιθάρα), Alban «Snoopy» Pfisterer (τύμπανα) και Ken Forssi (μπάσο).

Ο αρχηγός τους, Arthur Lee, θεωρείται μαζί με τους Syd Barrett και Rocky Erickson, από τους μεγαλύτερους συνθέτες και ερμηνευτές της ψυχεδελικής σκηνής στη δεκαετία του ’60. Η μουσική των Love, ένα μείγμα από ψυχεδελικό ροκ, φολκ ροκ, μπαρόκ ποπ, R&B, γκαράζ και πρώιμο πανκ, προκάλεσε μεγάλη αίσθηση, αν και δεν είχε την ανάλογη προώθηση από τις δισκογραφικές εταιρείες και τα ραδιοφωνικά κυκλώματα της Αμερικής για τον λόγο ότι ο Arthur Lee ήταν έγχρωμος. Πολλοί τούς θεωρούν ανώτερους των Doors, με τους οποίους είχαν παράλληλη πορεία. Προσωπική μου άποψη είναι πως οι δυο μπάντες ήταν ισάξιες.

novus nota psychedelic

Οι Love

 

Οι Love ηχογράφησαν με την αρχική τους σύνθεση τρία άλμπουμ. Το ομώνυμο «Love» (1966) είναι το πιο σκληρό από τα τρία, κυριαρχούν το χαρντ ροκ και το πανκ. Ακολουθεί το «Da Capo» (1967) με γκαράζ και R&B στοιχεία και την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το αριστούργημά τους, «Forever Changes», ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του ροκ. Θυελλώδη πνευστά, μπαρόκ ενορχηστρώσεις εγχόρδων, κλασικές κιθαριστικές φόρμες συνδυασμένες με την πιο προσεγμένη τεχνική επεξεργασία, δίνουν ένα αριστούργημα ψυχεδελικής πανδαισίας. Ακούστε και τα τρία LPs και αγοράστε οπωσδήποτε το τελευταίο σε (βινύλιο).

Ο Lee μετά το Forever Changes διέλυσε τους Love και στην πορεία των χρόνων δημιούργησε πολλά σχήματα με διαφορετικούς μουσικούς κάθε φορά, πάντα όμως με την αρχική ονομασία. Τον Απρίλιο του 2006 τού διαγνώστηκε οξεία λευχαιμία στο μυελό των οστών. Δεν σταμάτησε να περιοδεύει μέχρι το τέλος, που ήρθε στις 3 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς στο Τενεσί του Μέμφις.

 

 

2. "Sloop John B" των Beach Boys

novus nota psychedelic

Στις 21 Μαρτίου του 1966 οι Beach Boys κυκλοφόρησαν το σινγκλ « Sloop John B» με φλιπ – σάιντ το «You’re so good to me». Το 1961 στο Λος Άντζελες, τρία αδέρφια, ένας ξάδερφος και ένας φίλος από το σχολείο ( Brian, Carl και Dennis Wilson, Mike Love και Al Jardine) σχημάτισαν ένα φωνητικό συγκρότημα και το ονόμασαν «Beach Boys». Ψυχή τους ήταν ο Brian Wilson, μια λαμπρή pop ιδιοφυΐα, που κατόρθωσε να γεφυρώσει το ενστικτώδες, εφηβικό surf του καλιφορνέζικου καλοκαιριού με το μελαγχολικό ρομαντισμό και την ηχητική πολυπλοκότητα, δημιουργώντας μόλις στα 24 χρόνια του το LP «Pet Sounds», ένα από τα αριστουργήματα της μελωδικής, μπαρόκ ψυχεδέλειας και ηχητικό ορόσημο στη σύγχρονη ηλεκτρική μουσική.

Tο «Sloop John B» ήταν ένα παραδοσιακό τραγούδι της Καραϊβικής με πολλές διαφορετικές εκτελέσεις από μουσικά σχήματα κυρίως της Τζαμάικα. Τη διασκευή ενός από αυτά, των Kingston Trio, άκουσε τυχαία ο Brian Wilson και αποφάσισε να προσθέσει μερικές διέσεις στη μονοκόμματη φόρμα για να το κάνει πιο μελωδικό. Το πιάνο του μέσα σε 24 ώρες δημιούργησε έναν πολύπλοκο, πολυεπίπεδο πειραματισμό, βασισμένο πάνω σε ανεξάρτητες φωνητικές δομές, ταιριασμένες τέλεια μεταξύ τους.

novus nota psychedelic

Οι Beach Boys

 

Η μπάντα μπήκε στα στούντιο της Western Records στις 12 Ιουλίου του 1965 και κατάφερε να ολοκληρώσει την ηχογράφηση στις 22 Δεκεμβρίου. Άλλος ένας μήνας χρειάστηκε για τα συνοδευτικά φωνητικά. Το τραγούδι ανέβηκε μέχρι το νούμερο 3 των charts και έμεινε εκεί για 11 εβδομάδες. Το «Sloop John B» σήμανε την αρχή της απομόνωσης του Brian Wilson για τη σύνθεση του «Pet Sounds». Ο αρχηγός των Beach Boys σταμάτησε να ακολουθεί την μπάντα σε περιοδείες και συναυλίες για να αφοσιωθεί στην ολοκλήρωση του δίσκου. Δυο χρόνια αργότερα τόσο ο Paul McCartney όσο και ο George Martin, παραγωγός των Beatles, χαρακτήρισαν το «Pet Sounds» θεμελιώδη πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία του «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band».

Το «Sloop John B» τραγουδιέται από τους φιλάθλους των περισσότερων βρετανικών ομάδων με αλλαγμένους στίχους. Το χρησιμοποιούν οι οπαδοί της Μάντσεστερ ειρωνευόμενοι τον Μάλκολμ Γκλέϊζερ, ιδιοκτήτη της ομάδας. Το 2005 διασκευάστηκε από την περίφημη Cop της Λίβερπουλ για την κατάκτηση του 5ου Κυπέλλου Πρωταθλητριών.

Το «Sloop John B» ήταν ένα σφουγγαράδικο, του οποίου το πλήρωμα άφησε εποχή  για τα καμώματά του στα λιμάνια της Καραϊβικής. Ναυάγησε και βυθίστηκε το 1900 στις Μπαχάμες. Το «Pet Sounds» ψηφίστηκε δεύτερο στη λίστα του περιοδικού «Rolling Stone» με τα 500 καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών. Το ξεπέρασε μόνο το «Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band» των Beatles.

Hard rock radio | heavy metal radio | rock alternative | blues rock | forum website | αρθρο | istories | synaylies

Classic radio shows | DJ Shows | metal rock | Rock music news | αρθρα για μουσικη | community | μουσικα φορουμ

3. "Arnold Layne" των Pink Floyd

novus nota psychedelic

Πριν 46 χρόνια, στις 11 Μαρτίου 1967 κυκλοφόρησε η πρώτη δισκογραφική δουλειά των Pink Floyd, το σινγκλ «Arnold Layne» με φλιπ – σάιντ το «Candy and a Currant Bun», συνθέσεις και τα δυο του Cyd Barrett. Τον Σεπτέμβρη του 1966, στο Κέιμπριτζ της Αγγλίας, οι Roger Keith «Syd» Barrett (κιθάρα/φωνητικά), Roger Waters (μπάσο/φωνητικά), Nick Mason (τύμπανα) και Rick Wright (πλήκτρα) σχημάτισαν τους Pink Floyd Sound (τιμητική αναφορά στους bluesmen της Τζόρτζια, Pink Anderson και Floyd Council). Λίγο αργότερα «περιορίστηκαν» στο Pink Floyd και άρχισαν να εμφανίζονται στο φημισμένο κλαμπ UFO δίνοντας έμφαση στον αυτοσχεδιασμό και ιδιαίτερο βάρος στα οπτικά εφέ και τους ειδικούς φωτισμούς.

Τον Ιανουάριο του 1967 υπέγραψαν συμβόλαιο στην ΕΜΙ, ένα μήνα μετά μπήκαν στο στούντιο και στις 11 Μαρτίου κυκλοφόρησε στην αγορά το «Arnold Layne». Αν και το σινγκλ δεν συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο LP της μπάντας, «The piper at the gates of dawn», πολλοί είναι αυτοί που το θεωρούν σαν ένα από τα καλύτερα μελωδικά ψυχεδελικά τραγούδια της εποχής. Ο Barrett από τις πρώτες νότες έδωσε το προσωπικό του στίγμα – επικίνδυνες κιθαριστικές μανούβρες και φωνητικά υπό τη διαρκή επήρεια παραισθησιογόνων ναρκωτικών.

novus nota psychedelic

Οι Pink Floyd

 

Το «Arnold Layne» μιλάει για ένα τραβεστί που έχει χόμπι να κλέβει γυναικεία εσώρουχα απλωμένα σε σκοινιά. Αν και έφτασε στο νούμερο 20 των charts, το τολμηρό του περιεχόμενο προκάλεσε την οργή του πουριτανικού βρετανικού ραδιοφώνου, το οποίο επέβαλε εμπάργκο στη μετάδοσή του, υποχρεώνοντας τους Pink Floyd να αλλάξουν τους στίχους για να αρθεί η απαγόρευση. Οι Waters και Wright δέχτηκαν χωρίς δεύτερη κουβέντα να φτιάξουν καινούργιους στίχους, όμως ο Syd Barrett, ενθουσιασμένος από τη λογοκρισία, απέκλεισε κάθε πιθανότητα αλλαγής του τραγουδιού.

Τον Απρίλη του 1967 γυρίστηκε ένα ασπρόμαυρο φιλμ για την προώθηση του σινγκλ, όπου οι Pink Floyd έντυναν μια κούκλα πριν την περιφέρουν στην παραλία. Ένα χρόνο αργότερα, στις 6 Απριλίου του 1968, ο Syd Barrett αποχώρησε από τους Pink Floyd, χαμένος σε μια καλπάζουσα αντικοινωνικότητα λόγω της αλόγιστης χρήσης LSD και άφησε ανεκπλήρωτες μουσικές υποσχέσεις να πελαγοδρομούν στους κατεστραμμένους λαβύρινθους του μυαλού του.

Το σινγκλ αμφιβάλλω αν θα το βρείτε, ψάξτε όμως στο διαδίκτυο την εκτέλεση από τη ζωντανή ηχογράφηση στο Royal Albert Hall του David Gilmour (Μάϊος του 2006) με τον David Bowie στα φωνητικά. Μοναδική!

 

 

4. "You’re gonna miss me" των 13th Floor Elevators

novus nota psychedelic

Τον Ιανουάριο του 1966 οι «13th Floor Elevators» κυκλοφόρησαν το single «You’re gonna miss me» με φλιπ – σάιντ το «Tried to hide». Οι «13th Floor Elevators» δημιουργήθηκαν στο Ώστιν του Τέξας από τους Tommy Hall και Roky Erickson το 1965, όταν ο πρώτος προσκάλεσε τον δεύτερο να διασκευάσουν την πιο μεγάλη επιτυχία του, το «You’re gonna miss me». Ο Έρικσον δέχτηκε, το τραγούδι έφτασε στο Νο 56 των τσαρτς του 1966 και η φήμη τους εκτοξεύτηκε σε όλη την αμερικάνικη ήπειρο.

Μαζί όμως άρχισαν και τα προβλήματα, αφού το συγκρότημα τάχθηκε ανοιχτά υπέρ της χρήσης ναρκωτικών ουσιών (μαριχουάνα και LSD). Το 1968 ο Έρικσον μπήκε στην ψυχιατρική κλινική του Ώστιν για θεραπεία (του διαγνώστηκε παρανοϊκή σχιζοφρένεια και του εφαρμόστηκε θεραπεία με ηλεκτροσόκ παρά τη θέλησή του). Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στο ίδρυμα για να αποφύγει τη φυλάκιση, βγήκε από εκεί το 1973, αλλά ποτέ δεν μπόρεσε να συνέλθει, παρόλο που κατά καιρούς ασχολήθηκε και πάλι με τη μουσική.

 

novus nota psychedelic

Οι 13th Floor Elevators

 

Ο Έρικσον χρησιμοποίησε στους δίσκους του αναφορές στον Αριστοτέλη και τον Αϊνστάιν, στους δε στίχους του επικαλέστηκε τις «κάθετες γνώσεις» και την «αναζήτηση της καθαρής ψυχικής υγείας». Στο ίδιο το εξώφυλλο έδωσε εξάλλου την εξήγηση αυτού του είδους ρητορικής: «Εδώ και λίγο καιρό έγινε δυνατό για τον άνθρωπο να αλλοιώνει με χημικά μέσα τη συνείδησή του». Ο τίτλος του άλμπουμ «The Psychedelic Sounds of the 13th Floor Elevators» (1966) σημείωσε για πρώτη φορά την επίσημη εμφάνιση στη σφαίρα της μουσικής της λέξης «ψυχεδέλεια», που είχε επινοηθεί δέκα χρόνια νωρίτερα, αλλά που μόλις άρχιζε να διαδίδεται.

Το όνομα της μπάντας προήλθε από το γεγονός ότι σε πολλούς αμερικάνικους ουρανοξύστες δεν υπάρχει για προληπτικούς λόγους 13ος όροφος. Παράλληλα γινόταν αναφορά στο 13ο γράμμα του αγγλικού αλφάβητου, το Μ, που είναι το αρχικό γράμμα της λέξης Marijuana.

To 1990, 21 σύγχρονα συγκροτήματα – ανάμεσά τους οι R.E.M., οι ZZ Top και οι Jesus and Mary Chain – ηχογράφησαν ένα άλμπουμ με διασκευές συνθέσεων του Έρικσον ως φόρο τιμής σε έναν από τους καλλιτέχνες που τους επηρέασαν στο ξεκίνημά τους. Η κινηματογραφική ταινία High Fidelity του Steven Frears (2002, με τους John Cusack και Tim Robbins), ξεκινάει με το «You´re gonna miss me».

 

 

Δέστε και εδώ για ιστορικούς δίσκους ψυχεδέλειας!

 

Πηγή:http://www.oneman.gr/

Αναρτήθηκε απο:http://novusnota.com/

 

Facebook comments