Guide To Progressive Metal p.2

The Absolute Guide To Progressive Metal (part 2)

 

6. Psychotic Waltz - A Social Grace - Rising Sun (1990)

Αν υπήρχε ο τίτλος του «μεγαλύτερου underground prog γκρουπ» θα είχαν ήδη τιμηθεί με αυτόν οι μεγάλοι Psychotic Waltz και με άνεση κιόλας. Από το αριστουργηματικό ντεμπούτο τους κιόλας, κατάφεραν να ξεχωρίσουν για την ιδιαιτερότητά τους και την συνθετική τους πρωτοπορία με βάση τις εμπνεύσεις των Rock / McAlpine στις κιθάρες και την Jethro Tull-ική επιρροή του Buddy Lackey. Το "A Social Grace" ανήκει στην συνομοταξία εκείνων, των πολύ λίγων άλμπουμ, τα οποία κατάφεραν από την πρώτη στιγμή να δημιουργήσουν ένα cult following γύρω από αυτά και δεν σταμάτησαν ούτε στιγμή να εμπνέουν και να αποτελούν επιρροή στις επόμενες γενιές μουσικών. Από το δαιδαλώδες "...And The Devil Cried" στο πανέμορφο "I Will Remember" και το αριστούργημα ομώνυμο, το "A Social Grace" είναι ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

 

 

7. Queensryche - Empire - EMI Music (1990)

Το 1990 η φωτιά του progressive metal είχε ανάψει για τα καλά και οι Queensryche βρισκόντουσαν στο αποκορύφωμα μιας διαρκώς ανοδικής καλλιτεχνικής πορείας, αλλάζοντας δραστικά μουσική κατεύθυνση από άλμπουμ σε άλμπουμ. Τους έλειπε, όμως, η πραγματική εμπορική επιτυχία. Το “Empire” ήρθε να αποκαταστήσει κι αυτή την «αδικία», όντας, μέχρι και σήμερα, το πιο άρτια ισορροπημένο άλμπουμ μεταξύ εμπορικότητας και προοδευτικής συνθετικής νοοτροπίας. Το "Silent Lucidity" υπήρξε ο δούρειος ίππος και τραγούδια όπως τα "Jet City Woman", "Another Rainy Night" και "Empire" έμελλε να μείνουν ανεξίτηλες επιτυχίες, δίπλα σε μεγαλειώδεις συνθέσεις λυρικού prog metal, όπως το "Anybody Listening". Η μοναδική επιτυχία του δεν βρήκε αντίστοιχη συνέχεια, αλλά το ιδίωμα του χρωστάει πάρα πολλά. Όπως χρωστάει πολλά η μουσική στους 'Ryche...

 

 

8. Fates Warning - Parallels - Metal Blade (1991)

Με την αλλαγή πλεύσης και τον επαναπροσδιορισμό του ήχου τους στο "Perfect Symmetry", το επόμενο βήμα των Fates Warning επρόκειτο να αποτελέσει με λίγα λόγια ένα από τα διαμάντια, όχι μόνο του προοδευτικού ήχου, αλλά και του metal κατά τη δεκαετία του '90. Το "Parallels" ενδεχομένως είναι το πιο αναγνωρίσιμο, δημοφιλές και διαχρονικό άλμπουμ των Fates Warning και πώς να μην είναι εξάλλου; "Life In Still Water", "Eye To Eye", "The Eleventh Hour" είναι μερικές μόνο από τις συνθέσεις του δίσκου που όχι μόνο αποτελούν τα διαπιστευτήρια του προοδευτικού ήχου των Fates, αλλά και επηρέασαν μια πληθώρα μεταγενέστερων μουσικών. Η συνεργασία των Matheos / Aresti παραμένει εξαιρετική και μνημειώδης και με την παρουσία του Kevin Moore στα πλήκτρα μετατρέπουν το "Parallels" σε ένα αξεπέραστο άλμπουμ, με έμπνευση που ξεχειλίζει και μια παραγωγή για σεμινάριο.

 
 

9. Jester's March - Beyond - SPV (1991)

Απρόβλεπτο, θορυβώδες και προοδευτικό με τους δικούς του όρους, το "Beyond" και οι Jester's March ανήκουν σε κείνη την συνομοταξία των συγκροτημάτων των αρχών της δεκαετίας του ’90, τα οποία με ηχητικές βάσεις κυρίως το thrash, αναδίπλωσαν τις συνθετικές και εκτελεστικές τους ικανότητες γύρω από περίπλοκες συνθέσεις. Ποικιλομορφία, voivod-ίλα, φωνητικά που ξεχωρίζουν για την μελωδικότητα και τις Tate-ικές καταβολές και τελικά ένα συνολικά εξαιρετικό δείγμα πρώιμου 90’s prog metal. Η συνέχεια των Jester's March και το πέρασμα στους House Of Spirits, κατάφερε να διατηρήσει την προοδευτική άποψη, αλλά το "Beyond" παρέμεινε ένα άλμπουμ που δεν κατάφερε να ξεπεραστεί από τους ίδιους και εν καιρώ να φτάσει να θεωρείται σημαντικό για την εξέλιξη του ευρωπαϊκού prog.

 
 

 

10. Last Crack - Burning Time - Roadrunner (1991)

Άλλη μια σαφής περίπτωση συγκροτήματος που όσο δημιουργούσε και βρισκόταν σε καλλιτεχνικό οργασμό, η εμπορική ανταπόκριση υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη με την ποιοτική προσφορά, με αποτέλεσμα να αφεθούν και οι Last Crack στην λήθη. Prog, funky, metal ή κάτι άλλο; Το "Burning Time" αποτέλεσε μια έντονη προοδευτική άποψη σε μια εποχή που οι Jane’s Addiction ή οι Faith No More ξεκινούσαν να αφήνουν τον αντίκτυπό τους σε πιο μεταλλικές προσπάθειες και οι Last Crack με την έτσι κι αλλιώς υπάρχουσα «alternative χροιά» κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα πολύχρωμο άλμπουμ που κυριαρχούν τα φωνητικά του Buddo και οι μπόλικες funky πινελιές εν μέσω συνθέσεων που ακροβατούν μεταξύ crossover thrash και πρώιμου Seattle alternative ήχου. 

 

 

11. Sieges Even - A Sense Of Change - Steamhammer (1991)

Με το τρίτο τους άλμπουμ οι Sieges Even άφησαν παρακαταθήκη ένα μοναδικό αριστούργημα, το οποίο αποτελεί μια από τις κορυφαίες progressive metal προσπάθειες της δεκαετίας του ’90 και έδειξαν τον δρόμο και στο ίδιο το συγκρότημα και τις μεταγενέστερες κυκλοφορίες του, αλλά και σε μπάντες που ξεπήδησαν στα τέλη της δεκαετίας και επηρεάστηκαν από τέτοιες προσπάθειες. Με τις Rush επιρροές να παραμένουν, οι κιθάρες του Markus Steffen και το rhythm section των αδερφών Holzwarth δημιουργούν τον πυρήνα του μοναδικού ήχου του "A Sense Of Change", έναν ήχο που απαιτεί από τον ακροατή την προσοχή του και θα ανταποδώσει με την συναισθηματική του βαρύτητα. Οι μοναδικές αυτές μελωδίες των Sieges Even (τις οποίες διατήρησαν στη συνέχεια) είναι ένα χαρακτηριστικό που από μόνο του, τους ανάγει σε μεγάλους δημιουργούς.

 
 

12. Dream Theater - Images And Words - Atco (1992)

Το "Images And Words" είναι το σημαντικότερο και αρτιότερο progressive metal άλμπουμ που βγήκε ποτέ. Εδώ βρίσκεται η επιτομή της κληρονομιάς του progressive rock της δεκαετίας του ’70 και του heavy metal. Μετά το -απλά καλό για τα δεδομένα τους- ντεμπούτο βρήκαν στη φωνή του James LaBrie τον ιδανικό ερμηνευτή για το μουσικό μεγαλείο που ετοίμαζαν οι νεαροί και ακόμα αχόρταγοι συμφοιτητές από το Berkley. Το πιο εμπορικά επιτυχημένο κομμάτι του ιδιώματος παραμένει ακόμα το "Pull Me Under", στο "Metropolis pt.1" κρύβεται όλο το prog και το "Learning To Live" φαντάζει αξεπέραστο. Κάθε μουσική στιγμή και κάθε στίχος υπήρξαν θεμέλια για το αγαπημένο πολλών εξ ημών ιδίωμα. Για τον γράφοντα αυτό ίσως είναι ό,τι καλύτερο υπήρξε ποτέ στο μουσικό κόσμο.

 
 

13. Psychotic Waltz - Into The Everflow - Dream Circle (1992)

Με το δεύτερο άλμπουμ τους, οι Psychotic Waltz εδραιώθηκαν ακόμα περισσότερο στην συνείδηση των οπαδών του ήχου ως ένα συγκρότημα που πρωταγωνιστεί καθιερώνοντας νέα πρότυπα, τα δικά τους πρότυπα σε έναν χώρο που ήδη ξεκινούσε να παράγει αριστουργήματα. Μετά από ένα ασύλληπτο “A Social Grace”, η μετάβαση στο “Into The Everflow” παρέμεινε στα όρια του ψυχεδελικού και πρωτόλειου prog ήχου, με τις κιθάρες να διαμορφώνουν ένα σχεδόν στοιχειωτικό περιβάλλον, γύρω από το οποίο η φωνάρα του Buddy Lackey αναδίπλωσε τη μαγευτική ατμόσφαιρα των Psychotic Waltz. Στο ομώνυμο χάνεται η μπάλα και στο “Hanging On A String” το συναίσθημα συναντά την πρόοδο και με λίγα λόγια, παράγεται ένα άλμπουμ διαχρονικό και αξεπέραστο, όσο και αν οι Psychotic Waltz παρέμειναν εγκληματικά παραγνωρισμένοι. 

 
 

14. Conception - Parallel Minds - Noise (1993)

Οι Conception αποτελούν ένα επιχείρημα από μόνοι τους για την προσπάθεια που αναλάβαμε για να κάνουμε ένα τέτοιο αφιέρωμα. Με βασικές επιρροές τους ώριμους Queensryche της μετά Rage For Order εποχής, οι Νορβηγοί με το δεύτερο άλμπουμ τους καταφέρνουν, ακόμα και αν λίγοι τους παίρνουν χαμπάρι, να δημιουργήσουν ένα μυθικό όνομα στο progressive metal της δεκαετίας του ’90. Ερμηνείες από τον Roy Khan που φτιάχνουν... σχολή και εκτελεστική και συνθετική δεινότητα από τον Tore Ostby, ο οποίος αποτελεί ήδη μια σχολή από μόνος του. Επίσης, περιέχει “Roll The Fire”, “Water Confines”, “Silent Crying”. Κομμάτια που θα χωρούσαν σε οποιαδήποτε συλλογή με κορυφαίες στιγμές του prog. 

 

Rock Radio Station | NOVUS NOTA | ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ | ζωντανό ραδιοφωνο | greek radio live | ροκ

15. Cynic - Focus - Roadrunner (1993)

Με τους Cynic να βρίσκονται έτσι κι αλλιώς μπροστά από την εποχή τους, ήδη από την εποχή των demos, με το “Focus” έρχονται να παραδώσουν ένα ακόμα ηχητικό υβρίδιο που συνδύαζε το τεχνικό death metal, σύμφωνο φυσικά με τις διδαχές του Schuldiner και των Death, με πιο fusion επιρροές τύπου Mahavishnu Orchestra. Η προοδευτική αύρα που διακατέχει το άλμπουμ, φαίνεται ανεξάντλητη με βάση φυσικά τις εκτελεστικές ικανότητες του Paul Masvidal και του Sean Reinert και η δημιουργικότητα και η πρωτοτυπία των συνθέσεων, ξεχωρίζουν στο “Focus”, με αποτέλεσμα να προσφέρεται ένα άλμπουμ άκρως επιδραστικό, με μια διαχρονική παραδοχή από κοινό και μουσικούς. Με το “Traced In Air” που ακολούθησε πολύ μετά, οι Cynic εδραιώθηκαν και κέρδισαν, έστω και ετεροχρονισμένα την αναγνώριση. 

 
 

16. Mind Over Four - Half Way Down - Restless (1993)

Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 οι crossover τάσεις που είχαν εδραιωθεί σε πιο κλασικότροπες μπάντες (κυρίως στις Η.Π.Α.) έβρισκαν πρόσφορο έδαφος και σε γκρουπ με πιο προοδευτικές τάσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το “Half Way Down” άλμπουμ των Mind Over Four. Ένα άλμπουμ, το οποίο δεν ταμπελοποιείται κατ’ανάγκη και αποτελεί μια πρωτοποριακή συνταγή που οι Mind Over Four ξεκίνησαν να επεξεργάζονται ήδη από το “The Goddess”. Thrash τεχνοτροπίες σε σημεία, συνδυάζονται με funky/jazz ρυθμούς και το αποτέλεσμα είναι ξεσηκωτικό με βάση κυρίως τις Lifeson-ικές επιρροές στις κιθάρες, το στιβαρό rhythm section και φυσικά τις ερμηνευτικές ικανότητες και διαφορεοποιήσεις του Xavier. Οι Faith No More συναντούν τους Queensryche και οι Mind Over Four παρέδωσαν ένα άλμπουμ με μια ποικιλομορφία που αντιτάθηκε στην εποχή του εύκολου single.

 

 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ : The Absolute Guide To Progressive Metal part 1

ΣΥΝΕΧΕΙΑ : The Absolute Guide To Progressive Metal part 3

 

Πηγή:http://www.rocking.gr

 

Facebook comments